1. HABERLER

  2. ARŞİV

  3. Biz genciz Biz mutluyuz
Biz genciz Biz mutluyuz

Biz genciz Biz mutluyuz

Trodos’un eteklerinde yer alan küçük, tamamı yaşlı nüfustan oluşan, sessiz, ıssız Kaminaria köyüne İki Toplumlu ‘Crossroads II Tiyatro ve Gençlik Kampı’ için geçtiğimiz Pazartesi günü yola çıktık. Lefkoşa’dan Kaminaria köyüne yolcu

A+A-

İki toplumlu kamplardan farklı olarak ‘Crossroads II Tiyatro ve Gençlik Kampı’ tiyatrodan bir şeyler öğrenmek, beraber yaşamayı bilmek ve Kıbrıs kültürünü öğrenmeyi amaçlıyor. 10 günlük kamp sürecinde her günün farklı bir teması ile öğrenciler beraber yaşamanın yanında, yaratıcı olmayı öğreniyor

 

 

Biz genciz Biz mutluyuz

 

 

Trodos’un eteklerinde yer alan küçük, tamamı yaşlı nüfustan oluşan, sessiz, ıssız Kaminaria köyüne İki Toplumlu ‘Crossroads II Tiyatro ve Gençlik Kampı’ için geçtiğimiz Pazartesi günü yola çıktık. Lefkoşa’dan Kaminaria köyüne yolculuğumuz arabada klima olmasına rağmen 40 dereceyi bulan bunaltıcı sıcakla başladı. Yavaş yavaş Trodos’a çıkarken oksijen dolu havayı ve düşen dereceyi hissederek arabanın camlarını açıp yolculuğumuza devam ettik. Limasol’a bağlı köye ulaşmak için Trodos yolu üzerinde önce Prodromos köyüne, oradan da Lemithou köyü yolunu takip ederek eski ilkokul olan eğitim merkezine vardık. Kamp yerine vardığımız zaman iki toplumlu görünen kampta kimin Rum, kimin Türk olduğu fark edilmiyordu. Bu bildiğimiz bir şeydi ama böyle karma olduğumuz yerlerde yine ‘farksızlığı fark etmek’ hoşumuza gidiyordu sanki… İç içe girmiş gençlerin her alanda birbirlerine yardım etmeleri ve mutlulukları gözlerinden okunuyordu. Sanat kokan kampta kimileri gitar çalıp söylerken, kimileri de sohbet ediyordu. Kaminaria köyünde küçük bir bakkalın sadece kola ve su satması bile onların mutluluklarını engellemiyordu.

 

Oraya gitmişken eğitmenlerle, kampa katılan gençlerle biraz konuşmak, onların orada bulunmalarının amacını, duygu ve düşüncelerini almak güzel olurdu. Önce eğitmenlerden başladık. Kıbrıslırum eğitmenler Natalia Kouhartsiouk ve Christos Charitou kampın her iki topluma ve öğrenciler arası diyaloğa katkısı olduğunu belirttiler.

 

·        ADRES Kıbrıs: Kampın iki topluma, öğrencilere ve siz öğretmenlere katkısı ne oldu?

·        Natalia: Kampın iki amacı var. Birincisi tiyatro, ikincisi de birlikte yaşamak. Çok izole kalmış Kaminaria köyü, çok ıssız kalmış bir köy ve burayı seçerken bu özellikleri de göz önünde bulundurduk. Çok ıssız ve bir arada olabileceğimiz, birlikte yaşayabilmeyi öğrenebileceğimiz bir yer olduğu için burayı seçtik. İki amacı var derken, yaratıcılık ve birlikte yaşamayı amaçlayan bir şey olarak başladı kampımız. Hem birlikte yaşayarak yaratıcı olmak hem de güzel bir şeyler oluşturma ihtimali daha yüksektir böyle bir yerde yaşandığı zaman.

 

·        ADRES Kıbrıs: Crossroads kampı geçen yıl da yapıldı. Bu yıl ikincisi düzenleniyor. Geçtiğimiz yılın devamı mı?

·        Natalia: İkinci yıldır yapıyoruz bu kampı. İki yıldır iki toplumlu olduk. Ondan önce sadece Kıbrıslırumlar katılıyordu. 10 yıldır burada kamp oluyor zaten. Tiyatro kampları yapılır burada 10 senedir. İki yıldır iki toplumlu olarak yapılıyor.

 

·        İngiltere’de uygulamalı tiyatro alanında master yaptığı zaman Natalia master tezi olarak ‘bir proje yarat’ başlığı altında konu araştırdı. Master tezini gerçeğe dönüştüren Natalia kampın geçmişini anlatıyor...

·        Öncelikle kampın birincil amacı toplumlar arası köprü oluşturmak. İkinci amacı ise tiyatro ile ilgili bilgi sahibi olmak drama becerilerini geliştirmek. Sadece tiyatro da değil maske yapımı, fotoğrafçılık, el işi, sepet yapımı, müzik, dans gibi sanat dallarında beceri artırmak kamp süreci içinde yer alıyor. Kampın son günü olacak performans ile 10 günde yapılan her şeyi bir araya getirmek amaçlanıyor. Bu yılki kampın ana başlığı Kıbrıs Kültürü ve Gelenekleri. Her günde farklı bir tema ele alınıyor. Toplumsal bellek gibi aile, ev, kökler gibi bireysel kimlik gibi konular işleniyor.

 

 

·        ADRES Kıbrıs: Peki kim ön ayak oldu iki toplumlu olması için?

·        Natalia: Master tezimi hazırlarken proje olarak 13 yaşında benim de burada katıldığım ve çok etkilendiğim yeri nasıl ilerde iki toplumlu kampa çevirebilirim gibi düşünceler vardı. Yani tezimi hazırlarken burayı nasıl kiralarız, para nerden bulabiliriz gibi düşündüm. Bundan önce Kıbrıslıtürk gençlerle başka ortamlarda birlikte olup çalıştığım için ve birlikte olamamanın verdiği hüzünle, birlikte neden bir şeyler yapamayız düşüncesiyle kampı iki toplumlu hale getirdik.

 

·        ADRES Kıbrıs: Kamp gelecek yıllarda da devam edecek mi?

·        Natalia: Para bulduğumuz sürece devam edecek. Eğitim Bakanlığı’na bağlı Kültür Dairesi’nden para aldık geçtiğimiz yıl. Bu yıl daha fazla ilgi oldu yardım etmek için. Hem kişisel hem de küçük tiyatro grupları olsun yardım etti. Sponsor ve destek olanlar geçtiğimiz yıla göre daha fazla arttı. İki toplumlu bir projenin eğer her yıl ayni şey tekrarlanırsa önemini yitirme tehlikesi var. Ve başarılı olamama tehlikesi var. O yüzden her yıl farklı bir şeyler yapmalıyız. İki toplumlu projelere olan ilgi çok değişkendir. Dönemden döneme değişir. O yüzden de her yıl sunulan projenin farklı olması lazım ki ilgi canlı tutulsun.

 

·        ADRES Kıbrıs: Kamp iki toplumlu oldu diye Güney Kıbrıs yönetiminin ilgisi düştü mü yoksa aynen geçtiğimiz yıllar gibi devam etti mi?

·        Natalia: Daha önce yani iki toplumlu olmadan önce sadece Kıbrıslırumlarla sunulan bir kamptı. Onu güçlü yapan da eğitim bakanlığına bağlı okullarla bağlantım vardı. Kampa katılacak öğrenci bulmak çok sistematik ve kolaydı. Eğitim bakanlığı iki toplumlu kamplara para olarak destek veriyor. Ama duyurmak amaçlı desteklemezler. Bakanlık böyle bir kamp yapılacaksa mali olarak destek oluruz ama bütün okullara duyuru yapmaya ve öğrenci bulmaya destek olmayız diyorlar.

 

·        ADRES Kıbrıs: On günlük kamp süresince öğrenciler gün gün burada neler yapıyor ve neler öğreniyorlar?

·        Natalia: Öncelikle kampın birincil amacı toplumlar arası köprü oluşturmak. İkinci amacı ise tiyatro ile ilgili bilgi sahibi olmak drama becerilerini geliştirmek. Sadece tiyatro da değil maske yapımı, fotoğrafçılık, el işi, sepet yapımı, müzik, dans gibi sanat dallarında beceri artırmak kamp süreci içinde yer alıyor. Kampın son günü olacak performans ile 10 günde yapılan her şeyi bir araya getirmek amaçlanıyor. Bu yılki kampın ana başlığı Kıbrıs Kültürü ve Gelenekleri. Her günde farklı bir tema ele alınıyor. Toplumsal bellek gibi aile, ev, kökler gibi bireysel kimlik gibi konular işleniyor.

 

·        ADRES Kıbrıs: Crossroads kampının üçüncüsü ya da dördüncüsü Kuzey Kıbrıs’ta yapılabilir mi?

·        Natalia: Düşündüğümüz bir şeydir. Kıbrıslıtürk katılımcıların buraya ulaşması baya zor oldu ve şikayet değil de zor gelindiği söylendi. Şu an için 10 günlük kampın ilk beş günü Güney’de diğer beş günü Kuzey’de yapılabilir. Kafamızda bunu yapmak var ama bazı kafaların bunu aşması gerekiyor.

 

·        ADRES Kıbrıs: Ana sorun siyaset ve sponsor mu? Rahat kamp yapamama gibi bir düşünce mi var?

·        Natalia: Lojistik olarak yer seçmek zor. Neresi olabileceğini araştırmak gerekiyor.

 

·        ADRES Kıbrıs: Kampın genel olarak amacı ve öğrencilerde yarattığı etki nedir?

·        Natalia: Kampın iki toplumlu olması pek çok insan için ilgi çekici ve yumuşak bir geçiştir. Tiyatro kampı dendiği zaman insanlar buraya tiyatro becerilerini artırmak, yeni bir şeyler öğrenmek için gelir. İki toplumlu olması çok detay kalır. Özellikle drama ile birlikte yaşadığın kamp arkadaşını daha yakından tanıma şansı vardır. Diğer türlü kamplarda konuşmak istemediğin bir kişiyi görmemezlikten gelebilirsin. Tiyatro kampı olduğu zaman sürekli olarak gruplar var sürekli olarak bir çalışma var ve konuşmamak mümkün değil. Ortaya bir üretim çıkıyor kamp sonunda. Geçen yılki çocukların iki toplumlu tecrübesi vardı ama bu yıl çocukların birçoğu ilk kez böyle bir kampa katıldı. Öğrenci seçilirken buna da dikkat edildi. Önceden iki toplumlu faaliyetlere katılmamış olsun ki ilk temasın önemi görülsün.

 


 

·        22 kişinin bulaşığını yıkarken bile gülümseyip “iyi ki buradayız” demek ne kadar mutlu olduğumuzun göstergesidir. En zor işleri bile yaparken hep beraber olduğumuz için mutluyuz. Süper bir kamp. Artık burası kendi evimiz gibi oldu.

 

 

 

Sırada öğrenciler… Öğrenciler kampın kendilerine birlikte yaşamayı öğrettiğini ve aile gibi olduklarını söylediler. Öğrencilerin kamp ile ilgili görüşleri şöyle:

 

Elena: Çok mutluyum burada olmaktan. Çok büyük güzel bir aile gibi olduk. Hayatımın sonuna kadar buradaki insanlarla burada yaşayabilirim.

 

Yağmur: 22 kişinin bulaşığını yıkarken bile gülümseyip “iyi ki buradayız” demek ne kadar mutlu olduğumuzun göstergesidir. En zor işleri bile yaparken hep beraber olduğumuz için mutluyuz. Süper bir kamp. Artık burası kendi evimiz gibi oldu.

 

Christina: Sadece 3 gün geçmesine rağmen o kadar şey yaptık ki haftalar geçmiş gibi hissediyorum. Buna rağmen yine de burada kalmak istiyorum.

 

Derya: Çok eğleniyoruz ve burada Rum-Türk sorunu hiç yoktur. Evimiz gibi oldu. Herkes birbirine yardım, mutfakta öyle bulaşıkları yıkıyoruz. Eski Kıbrıs’ta birlikte nasıl yaşanıyorsa biz de öyle yaşıyoruz. Tam bir köy hayatımız var.

 

Daniela: Burada olmaktan çok mutluyum. Aile gibiyiz. Atölye çalışmalarımızı yaparken çok mutlu oluyoruz. Yapılması gereken işlerde birbirimize yardımcı oluyoruz.

 

Özde: Farklı bir ortam var burada. Daha önce alışık olmadığım bir kamptır. Hep beraber yaşamak, bir arada olmak çok farklı gerçekten. Yardımlaşmak çok güzel. Kampta ayrıca herkesin bir meleği var ve birbirimize fark ettirmeden yardım ediliyor. Gizliden gizliye en çok yardımı yapan kişi ise kamp sonunda ödüllendirilir.

 

Stefani: İlk geldiğimde ne ile karşılaşacağımı bilmiyordum. Herkes çok arkadaşça yaklaştı. Aktivitelerde birlikte yeni tanıdığım insanlarla bir şeyler yapmak heyecan verici. Çok güzel etkileşim oldu. Hepimiz birlikte yaşadığımız ve birlikte kaldığımız için, iç içe olduğumuz için her şeyimizi paylaşıyoruz.

 

Arda: Gerçekten beraber kaldığımız için çok olumlu bir kamp oluyor. Birlikte olmak daha iyi kaynaşmamızı sağladı. Geçen yıl da burada kampa katılmıştım ve ayni güzel duygularla bu yıl da beraber olmak mutluluk verici.

 

 

Issız Kaminaria köyünde kamp elemanlarına yemek yapan yaşlı nene sempatik davranışları ile öğrencilerin sevgilisi oldu. Yaptığı Kıbrıs yemekleri ile öğrencileri ve eğitmenleri doyuran nene köyünde gençleri gördüğü için mutluluğu fark ediliyordu.

 

Kamp süresince öğrencilere tiyatro eğitimini iki Kıbrıslıtürk ve iki Kıbrıslırum eğitmenler Oya Akın, Nazif Fuat, Natalia Kouhartsiouk ve Christos Charitou verdi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu haber toplam 1693 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler