Akademisyen ve YENİDÜZEN yazarı Hamit Caner, engelli bireylere ilişkin toplumsal bakış açısını ve kamusal sorumlulukları ele aldı. Caner, insanların önündeki asıl engelin bedensel ya da zihinsel farklılıklar değil, erişilebilir olmayan kentler, kamu hizmetleri ve yetersiz planlamalar olduğunu belirtti.

Türk Dil Kurumu'nun "engel" tanımına atıfta bulunan Caner, tekerlekli sandalye kullanan bir yurttaşın sandığa ulaşamamasının, görme engelli bir çocuğun erişilebilir bir okulda eğitim alamamasının ya da farklı ihtiyaçları bulunan bireylerin çalışma hayatına katılamamasının nedeninin bireyler değil, kamusal eksiklikler olduğunu ifade etti.

Caner, plansız yapılan okulların, denetlenmeyen kaldırımların, erişilemeyen kamu binalarının, çalışmayan asansörlerin ve işaret dili desteği sunulmayan hizmetlerin hak ihlali yarattığını belirterek, "Engel; uygulanmayan kurallarda, denetlenmeyen yapılarda, yanlış planlamada ve sorumluluğunu yerine getirmeyen kurumlarda ortaya çıkar" dedi.

Toplumsal alışkanlıkların da sorgulanması gerektiğini vurgulayan Caner, kaldırım rampalarının önüne araç park edilmesi veya erişilebilirliği engelleyen davranışların bireylerin özgürlüğünü kısıtladığını ifade ederek, "Bazen engel dediğimiz şey biziz" değerlendirmesinde bulundu.

Bir hastaneden seslendiğini belirten Caner, çalışan bir asansörün, doğru eğime sahip bir rampanın ve açık bırakılan bir yolun insan hayatı için taşıdığı önemi daha iyi gördüğünü kaydetti. Erişilebilirliğin sevgi ya da iyi niyetle değil, yasaların uygulanması, etkin denetim, doğru planlama ve toplumsal sorumlulukla sağlanabileceğini vurgulayan Caner, "Yolu açın" çağrısında bulundu.

Bu konunun takipçisi olacaklarını belirten Caner, ebeveynlerin gelecek kaygısını azaltacak politikaların hayata geçirilmesi gerektiğini ifade ederek, farklı ihtiyaçları olan bireylerin toplumun ayrılmaz bir parçası olduğunu söyledi.