Bir önceki yazımızda Lefkoşa Türk Hanımlar Cemiyeti Hayriyesi için duygu ve düşüncelerini kaleme alan Zeynep Yekta hanımın yazısından, o yılların sosyal yaşamıyla ilgili bilgiler de almak mümkün oluyor. Özellikle 1932 yılında “kadınlarımızın” öne çıkmaları, böylesi ekinliklerde yer alması, örgütlenmesi açısından bazı çevrelerin “burun kıvırdıkları”nı görmekteyiz. Bir yandan Kıbrıslı kadınlarımız Atatürk inkılaplarını “özgürlükçü” halini hayata geçirmek için adım atarken diğer yandan belli bir kesim ise “gerici-muhafazakar” olmayı sürdürmekteydi.

   Cemiyet kuruldu ve ilk etkinliğini Bayram günü hayata geçirmek için kolları sıvamıştı. bu etkinlik bir tiyatro gösterisi ve konserleri içermekteydi. Duyurusu şöyle yapılmıştı…

“SÖZ gazetesi, 04 Şubat 1932, syf:3

…..

Müsamere

   L.T.H. Cemiyeti Hayriyesi tarafından tertip edilen müsamere Bayramın birinci günü ö.s. saat 3’te Beliğ Paşa tiyatrosunda verilecektir.

   Lise bandosu ve Türk Darülelhan’ı müsamereye iştirak edecektir.

   Lise Bandosu ve özellikle 1925 yılında kurulan, tiyatro ve müzik dallarını bünyesinde barındıran Darülelhan’ın böylesi yardım organizasyonlarında sıkça ismine rastlanmaktaydı o yıllarda. Bayramın birinci günü etkinlikler düzenlenmiş, Cemiyetin üyelerinden Beria Remzi Okan hanımın etkinlikteki konuşması ve yorumlar ise gazete sayfalarından okura ulaştırılmıştı… 

“SÖZ gazetesi, 18 Şubat 1932, syf:3

Lefkoşada Bayram

   Yeni teessüs eden L.T.H. Cemiyeti Bayramın birinci günü sabah rozet dağıtmış ve öğleden sonra Majik Palas’ta bir mektep temsili vermiştir.

   Ayasofya Kız Mektebi tarafından verilen bu temsil çok güzel olmuş ve rol alan mini mini kızlar defaatla alkışlanmışlardır.

   Tiyatrohane tamamıyle dolmuştu. Perde aralarında Türk Darülelhan’ı ve Lise Bandosu muhtelif parçalar çalmışlar ve gelen halkı eğlendirmişlerdir.

   Müsamereye cemiyet azasından Beria Remzi Hn.’ın (hanımın) nutku ile başlanmıştır.

   Beria Hn’ın nutku cemiyetin maksat ve gayesini tayin eylemesi münasebetiyle mühimdir. Bunu berveçhi atî (aşağıda yazıldığı gibi) dercediyoruz (paylaşıyoruz):

   “Hanımefendiler, Beyefendiler!

    Yeni kurulan cemiyetimizin muhterem halka söyleyecek sözleri arz etmek vazifesi bana tevdi edilmiştir. Bu suretle birkaç dakika sizi tasdi etmek mecburiyetindeyim.

   Muhterem hanımlar, Efendiler; Hepinize malûm bir hakikattır ki insanlar hılkaten (yaradılıştan) toplu bir halde yaşamak mecburiyetindedirler. Teker teker her birerlerimizin kendimize ve ailemize karşı yapmıya mecbur olduğumuz vazifeler olduğu gibi mensup olduğumuz cemaate karşı faydalı olmak vazifesiyle de mükellefiz. İleri gitmiş cemaatler bu içtimai vazifeleri tasnif etmiş ve kendi aralarında taksim eylemişlerdir. Bunların ayrıldığı muhtelif şubeleri teker teker anlatmak lüzumsuz yere başınızı ağrıtmak kabilinden bir şey olacağını tahmin ettiğim için zikri tadadından sarfı nazar ediyorum.

   Muhterem asmiler! (kardeşlerim ea) Cemiyetimizin gayesi Türk kadınlığını içtimai vazifesine davet etmek ve kendini bekliyen hızmetlere hazırlamaktır. Pek vasi bir sahaya inhisar eden bu vazifeler bir adımda ve bir hamlede ifa edilemez. Bunun için cemiyetimiz ilk önce mektepteki fakir talebenin giydirilmesi ve hariçten bazı fakir çocukların bayramlık elbiselerini hazırlamak gibi insani ve içtimai bir vazifeyi ifaya koşmuş ve ilk adımını muvaffakiyetle atmıştır.

   Bu vazifeleri ifa hususunda muhterem halkımızdan gördüğümüz teşvik ve himayeyi burada sizin huzurunuzda lisanı şükranımla yadeylemeği bir borç telâkki ediyoruz. Bu himaye ve sahabetiniz devam ettiği takdirde cemiyetimiz çizdiği program dahilinde çalışacak ve elinden geldiği kadar fakir ve düşkün ailelerin ihtiyacını tehvine (hafifletmeye) gayret edecektir.   Huzurunuzda ispatı vücut eden şu yavrılar verdiğiniz ianelerle cemiyetimiz tarafından hazırlanan elbiselerle giydirilmişlerdir. Şüphe yoktur ki şehrimizde muavenete (yardıma) muhtaç olan fakir çocukların adedi bunlardan ibaret değildir. Fakat yeni teşekkül eden cemiyetimiz bütün çalışmasına ve uğraşmasına rağmen ancak bu kadarını yapabilmiştir. Ümit ederiz ki Türk Hanımları ve Beyleri cemiyetimizi himaye etmekle kendi kardeşlerini himaye etmiş olduklarını anlıyacak ve bundan sonra muavenet ve himayelerini ziyadeleştireceklerdir.

   Fakir bir Türk çocuğunun sokaklarda pejmürde bir kıyafetle dolaşmasının mes’uliyet ve hicabı fakir anasından babasından ziyade bize hepimize aittir.

   Muhterem Hanımlar, Beyler; Düşünmeliyiz ki cemaat bir küldür ve bu kitlenin canlanması, kuvvetlenmesi, şereflenmesi ve yükselmesinde hepimiz için bir hisse-i iftihar mevcuttur.

   Hayatlarını saadet ve nimet içinde geçirenler fakrü zaruretin (fakirliğin) ne demek olduğunu belki bilmezler. Fakat şuna hepimiz kanaat etmeliyiz ki insan olanların vazifesi yalnız kendi nefislerinin ve kendi ailesi efradının refah ve saadetini düşünmekten ibaret değildir. Müşterek bir toprak ve hava içinde yaşıyoruz birbirimize karşı görecek çok mühim vazifelerimiz vardır. Eğer her anne ve baba sene zarfında çocuklarına elbiselik alırken öte tarafta aç ve çıplak dolaşan fakir çocukları bir an için düşünürler ve bu kimsesizlere yardıma koşan bir cemiyet olduğunu hatırlarlarsa şüphe etmeyiz ki onlar için de bir kat elbise parası vermek lüzumunu masraf bütçelerine ithal edeceklerdir.

   Muhterem Hanımlar, Efendiler: Cemiyetimizin bir “Şefkat Yurdu” tesis etmek tasavvurunu burada arz etmek istiyoruz. Şefkat Yurdunun göreceği işler pek mühim olacaktır. Bunları şimdiden izah etmektense yapacağı işlerden misal alacağımız güne tehir eylemeği münasip görüyoruz. Her halde Türk kadınlığı arasında uyanan bu insani ve içtimaî cereyanı kayırmak ve onun kuvvetlenmesine çalışmak sizin ve yalnız sizin himmet ve muavenetinizle mümkün olacaktır.

   Cemiyetimizin müsameresine iştirak etmek suretiyle gösterdiği nezaketten dolayı Türk Darülelhan’ına, Lise bandosuna, bandonun iştirakine müsaade eden Lise Komisyonu hey’eti muhteremesine ve bu müsamereyi tertip eden Ayasofya Kız mektebi talim hey’etine ve mini mini talebesine teşekkür ederiz.

   Ayni zamanda Türk ve ecnebi vatandaşlarımızın müsameremize iştirak etmek suretiyle gösterdikleri yüksek alâka ve insaniyete teşekkür eder ve bu lûtufkârane ve hamiyetkârane hareketlerinin bizim için çok büyük bir teşvik teşkil eylediğini arz eylerim.”