Kıbrıs'ın yarım asırlık çıkmazında şimdilik "görüşme" var.
"Müzakere" yok.

Ne farkı var, diye sordu bir dostum.
"İki lider yine karşılıklı konuşmuyor mu?"

Öyle...
"Birleşmiş Milletler temsilcisi de orada üstelik..."

Diplomaside farkı çok yine de...

***
Görüşme, en yalın hâliyle fikir alışverişidir.
Taraflar konuşur, dinler, pozisyonlarını anlatır.
Bağlayıcılığı yoktur.
Nabız yoklanır ama sonuç üretme zorunluluğu taşımaz.

Müzakere ise bir sonuç, bir uzlaşı, bir karar hedefler.
Karşılıklı taviz ve kazanım içerir.
Yazılı ya da fiilî bağlayıcılığa evrilir.
Konuşmak değil, sonuca gitmek esastır.

Görüşme, konuşmanın kendisidir.
Müzakere, konuşmanın kaderidir.

Biri bilgi paylaşımıdır, diğeri uzlaşı arayışı...

***
Görüşme rahattır.
Müzakere cesaret, irade ve risk gerektirir.

Görüşme kapıyı aralar, müzakere yeni bir kapı açar.

Kıbrıs denince epeyce ağır bir yüktür müzakere...

Yıllanmış bir inançsızlık...
Çoğu zaman sonuçsuzluk...
Sırtımızda ya bir kambur ya bin küfe...
Umut, hayal kırıklığı, beklenti...
Cambazlık!

Kıbrıslı Türklere "yalnızlık."
Kıbrıslı Rumlara "tepeden bakış..."

Hep bir mağduriyet öyküsü karşılıklı, hep bir suçlama oyunu...
Barış umudu mezarlığı...
Savaş kalıntısı...

***
Görüşme, ara bölgedir.
Müzakere New York, Bürgenstock, Greentree, Crans-Montana...

Görüşme, karşılıklı iletişimdir...
Müzakere al-verdir.

Görüşme, konfor alanıdır.
Müzakere irade sınavıdır.

Görüşme, diplomasinin en düşük yoğunluklu hâlidir; zaman kazanma aracıdır, baskıyı yumuşatma tekniğidir.
Müzakere; taviz demektir, kazanım demektir ve en çok da sorumluluk demektir.

Görüşme, barikatlardan geçip geri dönmektir.
Müzakere, o barikatları yerinden sökecek irade ve cesarettir. 

***
57 yıldır kesintilerle, çekişkilerle, çöküşlerle, kopuşlarla, yeniden başlangıçlarla hem "görüşme" hem "müzakere" var Kıbrıs'ta!

Hem var, hem yok...

Cemal Süreya'nın şiirinden ilhamla...
Aynı ülkede,
Aynı coğrafyada, aynı sancıyla;
Sen varsın, ben varım,
BİZ yok.