SEÇME KÜLTÜRÜ VE SEÇİMLER
“Tarafsız kalmaktan nefret ederim; yaşamak taraf olmaktır ve her seçim bir dünya görüşünün ifadesidir.” Antonio Gramsci
Dünyaya gözlerini açtığı andan itibaren kendini seçimlerin içinde bulur insan... Bazen farkında olarak, bazen de alışkanlıklarının, korkularının, tutkularının, arzularının ve çıkarlarının yönlendirmesiyle seçimler yapar.
Eşini seçer, mesleğini seçer, arkadaşlarını seçer. Yaşayacağı çevreyi, benimseyeceği düşünceleri, savunacağı fikirleri seçer. Bazen bir siyaseti, bazen bir ideolojiyi, bazen bir partiyi, bazen de ülkesini yönetecek insanları seçer.
Bazen doğru olduğunu düşündüğü bir kararın sonuçlarıyla yüzleşir, bazen de yapmadığı bir seçimin bedelini öder. Ve insan, yalnızca yaptığı seçimlerle değil, o seçimlerin sonuçlarıyla da yaşar.
6 ARALIK’TA YİNE SEÇİM YAPACAĞIZ
6 Aralık’ta yapacağımız seçim sadece bireysel bilinçle olmaz. Çükü seçim meselesi sınıfsal bir meseledir. Çünkü herkes aynı toplumsal ve ekonomik koşullarda yaşamaz, herkesin önündeki seçenekler eşit değildir. O nedenle seçim meselesi sınıfsaldır.
Kuzey Kıbrıs’ta parayı, medyayı ve bilgi akışını elinde tutan güçler, insanların ne düşüneceğini ve nasıl karar vereceğini etkilemeye çalışır. Buna Ankara’nın siyasi ve ekonomik müdahaleleri de eklenince, halkın kendi özgür iradesiyle karar vermesi zorlaşır.
Seçim yaparken, emekçilerin çıkarlarla Ankara’nın, sermaye sahiplerinin ve onlarla iş birliği yapan siyasilerin çıkarlarının aynı olmadığını görebiliyor muyuz? Bayrak, ezan ve boş vaat hamasetiyle halkın gerçek sorunlarının nasıl örtüldüğünü, bu düzenden kimin kazançlı çıktığını ve kimin yoksullaştığını sorguluyor muyuz?
Yoksa seçimlerimizi bozuk kap-kaç adaletsiz düzeni sonlandırmak ve çalışanların, işçilerin, emekçilerin, emeklilerin, küçük esnafın sınıfsal ve toplumsal kazanımları doğrultusunda mı yapıyoruz? İşte mesele bu!
Ayrıca seçme kültürü ve bilinci, yalnızca neyi seçtiğini bilmekle sınırlı kalmaz... Kişi, neden seçtiğini, seçiminin hangi sınıfın çıkarlarına hizmet ettiğini ve kimin kazancına, kimin kaybına yol açtığını farkında olmalıdır.
Çünkü emekçi sınıfların gerçek kazanımı, kendi sınıfsal çıkarları doğrultusunda bilinçli seçimler yapabilen bir toplumsal iradeyle mümkün olabilir. Seçme kültürü ve bilinci toplumsal ve sınıfsal perspektifte gelişmemiş bir insan ya da toplum, çoğu zaman kendi çıkarına ters seçimler yapabilir. Kimi zaman duygularının, kimi zaman önyargılarının, kimi zaman da bireysel geçici günlük çıkarlarının ya da medyanın manipülatif yönlendirmelerinin algı esiri olabilir. İşte tam da bu nedenle; çalışanların, emekçilerin, işçilerin ve küçük esnafın yani emekçi halkın kendi sınıfsal toplumsal çıkarlarının farkına varması, seçimlerini bu bilinçle yapabilmesi gerekir.
Bu bilincin oluşması ise kendiliğinden gerçekleşmez. Emekten, emekçiden ve halkın geniş kesimlerinden yana siyaset yapan partilerin mücadelesi seçim sandığıyla sınırlı kalmamalıdır. Siyaset, yalnızca seçimden seçime yapılmamalıdır... Yılın 365 günü halkın içinde, emekçinin yanında, işçinin işyerinde, küçük esnafın sokağında, halkın içinde sürdürülen örgütlü, kararlı ve kesintisiz bir mücadele olmalıdır. Çünkü siyaset sandıkta başlamaz, yaşamın içinde başalar, yaşamın içinde örgütlenerek ve mücadele ederek gelişir.
HERKES AYNI ÖZGÜRLÜKLE SEÇMEZ
Seçme meselesine biraz daha derinlikli baktığımızda, seçimlerimizin arkasında çoğu zaman içinde yaşadığımız toplumsal koşullar, ekonomik imkânlarımız, eğitim düzeyimiz ve sınıfsal konumumuz vardır.
Çünkü herkesin hayat şartları aynı değil. Parası olan istediği gibi yaşayıp geleceğini planlayabilirken, emekçi, dar gelirli çoğu zaman ay sonunu nasıl getireceğini düşünür. Kimi özel hastanelerde tedavi olurken kimi Devletin Hastane kapısında sürünür. Kimi çocuklarını özel okullarda okutabilirken kimi çocuklarının devlette bile eğitim masraflarını karşılayamaz. Kimi lüks bir evde yaşarken kimi kirayı ödeyebilmek için çalışıp didinir.
Dolayısıyla seçme özgürlüğünden söz ederken, insanların hangi koşullar altında seçim yaptıklarını da sorgulamak gerekir. İnsanların düşüncelerini ve seçimlerini yalnızca kendi istekleri belirlemez. Ekonomik koşulları, gelecek kaygıları, işsizlik korkusu, gelenekleri, inançları ve ait oldukları çevre de tercihlerini etkiler. Çünkü insan, içinde yaşadığı koşullardan bağımsız karar veremez.
Örneğin, kirasını ödemekte zorlanan, çocuğunun geçimini düşünen, işini kaybetme korkusuyla yaşayan bir özel sektör emekçisinden her koşulda özgürce hareket etmesini bekleyemeyiz. Haksızlığa uğradığında sesini çıkaramayabilir, hakkını aramaktan çekinebilir. Çünkü sosyal güvencesizdir, sendikasızdır.
Üstelik insanların seçimleri medya aracılığıyla da yönlendirilebilir. Büyük sermaye gruplarının ve egemen güçlerin kontrolündeki medya, gerçekleri çarpıtabilir, bazı sorunları, gerçekleri gizleyebilir ve insanları kendi çıkarlarına aykırı düşüncelere inandırabilir. Böylece çoğunluğu oluşturan emekçi halk kesimleri, kendi sorunlarının gerçek nedenlerini sorgulamak yerine, kendilerine sunulan yanlış bilgilere göre seçim yapabilirler.
Bu nedenle insanların seçimlerini değerlendirirken hangi koşullarda yaşadıklarını, hangi korkularla hareket ettiklerini ve nasıl bilgilendirildiklerini de hesaba katmalıyız.
Çünkü gerçek özgürlük, yalnızca seçme hakkına sahip olmak değildir. Açlık korkusu yaşamadan, işini kaybetme endişesi taşımadan, baskı altında kalmadan ve doğru bilgiye ulaşarak seçim yapabilmektir.
İşte bu nedenle solcular, ilericiler ve devrimciler ve onların siyasal ve ekonomik örgütleri, emekçi halk kesimlerinin kendi sınıfsal çıkarlarının farkına varması ve seçimlerini bu doğrultuda yapabilmesi için hayatın her alanında 365 gün mücadele etmelidir.
“İYİ ADAMA BİR İKİ SORU”
Seçim yaparken yalnızca adayların kişisel özelliklerine, kariyerlerine, liyakatlerine, dürüstlüklerine ya da ne kadar iyi insanlar olduklarına bakmak yeterli olmaz. Elbette bütün bunlar önemlidir, ama asıl mesele bundan ibaret değildir.
Çünkü UBP de dahil bütün partilerde iyi, hem de çok iyi insanlar bulabiliriz. O nedenle temel ve belirleyici olan, adayların ve partilerinin hangi toplumsal sınıfların ve kesimlerin çıkarlarını temsil ettiği, hangi ekonomik politikaları savunduğu ve iktidara geldiklerinde ülkenin kaynaklarını kimler lehine, nasıl dağıtacağıdır. Bu nedenle bir adayı değerlendirirken sadece nasıl bir insan olduğuna bakmamalıyız, kimin adına siyaset yaptığına ve seçildiğinde kimin çıkarına hizmet edeceğine bakmak gerekir. Ne demek istediğimin iyi anlaşılması için, büyük usta Bertolt Brecht'in "İYİ ADAMA BİR İKİ SORU” şiirinin okunmasını tavsiye ederim.
SANDIKTA EŞİTLİK, TOPLUMDA EŞİTSİZLİK
Seçimlerde herkesin bir oyu vardır. İşçi de patron da dar gelirli de kamu görevlisi de küçük esnaf da ultra zengin de sandıkta bir oy kullanır.
Sandıkta eşit olan yurttaşlar, ekonomik ve toplumsal yaşamda eşit koşullara sahip mi?
Dolayısıyla sandıktaki eşitlikle gerçek toplumsal eşitlik arasındaki farkı sorgulamak ve yurttaş olarak seçimimizi bu bilinçle yapmak gerekir. Çünkü, işçinin, emekçinin, emeklinin, küçük esnafın, çiftçinin, kamu çalışanının, kısacası emekçi halkın ve sermaye sahibinin ve Ankara muktedirlerinin çıkarları, ekonomik ve politik beklentileri aynı değildir!..
Bu nedenle seçim yaparken şu sorular önem kazanır:
Hangi parti emeğin ve çalışanların haklarını savunuyor?
Hangi parti, çözümden, barıştan ve federasyondan yanadır?
Hangi parti, gelir dağılımındaki eşitsizlikleri ortadan kaldırmayı hedefliyor?
Eğitim, sağlık ve barınma gibi temel haklara herkesin eşit, ücretsiz ve kamusal hizmet anlayışıyla erişimi nasıl sağlanacak?
Kamu kaynakları toplumun geniş kesimlerinin yararına mı, belirli çıkar gruplarının yararına mı kullanılacak?
Sendikal haklar, örgütlenme özgürlüğü ve çalışma koşulları nasıl değerlendiriliyor?
Çalışanların ücretleri, asgari ücret ve yaşam koşulları iyileştirilecek mi, nasıl iyileştirilecek?
Hayat pahalılığı karşısında ücretlilerin satın alma gücünü koruyacak politikalar uygulanacak mı?
Sosyal devlet ilkeleri hayata geçirilecek mi?
Partizanlık ve nepotizim sonlandırılacak mı?
Sendikaların, emek örgütlerinin ve STÖ’lerin siyaset üzerindeki etkisi geliştirilecek mi?
Düşünce, basın ve ifade özgürlüğü olacak mı?
SEÇİM BİR ARAÇTIR
Siyasette seçimler elbette önemlidir. Ve toplumsal mücadelenin bir aracıdır. Ancak toplumsal dönüşümün tek aracı değildir.
Siyaset açısından seçimler, işçi emekçi sınıfına ve halka kendi toplumsal gücünü görme, örgütlenme ve siyasal mücadele yürütme olanağı sağlayan bir araçtır.
O nedenle, esas olan kendi toplumsal sınıfın çıkarları doğrultusunda siyasi ve ideolojik mücadeledir. Çünkü seçim bir araçtır.
Bu nedenle sol partiler; emekten, eşitlikten, adaletten, özgürlükten ve barıştan, federasyondan yana siyaseti yalnızca sandıkta oy verme meselesi olarak görmemeli, tam tersine yaşamın her alanında sürdürülen ortak bir mücadele alanı olarak ele al.






