1. YAZARLAR

  2. Cenk Mutluyakalı

  3. Kendi yurdunda göçebe
Cenk Mutluyakalı

Cenk Mutluyakalı

Kendi yurdunda göçebe

A+A-

Türkiye’nin “sömürge valisi” postu giymiş isimleri son dönemde Kıbrıslı Türkler adına konuşuyor.
Dünyaya öyle bir ışık yansıtıyorlar ki, güya kendi hayallerini değil, Kıbrıslı Türklerin istek ve taleplerini yerine getiriyorlar.
Kendi planlarını ya da heveslerini sanki Kıbrıslı Türklerin isteğiymiş gibi anlatıyorlar.
Tam bir “yanılsama” bu!

Dayatmacı ve yayılmacı tavırlarını “ana-yavru” örtüsünün altına gizliyorlar.
İlhakla kabarmış iştahlarını dizginleyemiyorlar.
Karşı söz söyleyeni tehdit ediyorlar.
İrade çalıyorlar.

Bu hakkı kendilerinde nasıl görüyorlar?

*  *  *

Ada yarısında demokrasi teslim alındı.
İrade kayıp!

Nüfus değiştirildi ve ikili protokoller marifetiyle neredeyse tüm kurumların yönetimi denizin ötesine bağlandı.

Yeni değil tüm bunlar ve bir günde olmadı.
“Türkiye’ye yaranmak...”
“Türkiye’ye susmak...”
“Türkiye’yi incitmemek”
üzerinden “yalvar yakar” bir siyaset iklimi ile bu noktaya gelindi.

İlhak, entegrasyon, asimilasyon eylemlerini görmezden geldikçe hakikat büyüdü, müdahale derinleşti.
“KKTC” düzenine uyumlaştıkça, öznelik kapasitemiz kayboldu.
Makama, maaşa, iktidara, hırsa, arsızlığa kurban edildi bir yurt!

*  *  *

Toplumun çoğunluğu ve siyasi elitler şöyle bir “psikolojik baskı”ya yenildi.
Kıbrıslı Rumlarla bir gelecek tasarımı “Türkiye karşıtlığı” yerine geçti.
Birine “yakınlaşmanın” göstergesi, diğerinden “uzaklaşmak” sayıldı.
Birini “sevmenin” işareti, diğerini “suçlamak” bilindi.
Kıbrıs’ın öbür yarısına aşk yasaklandı!
Ayıplandı işbirliği!
“Daha Türk ve daha Müslüman olma” yarışında roller paylaşıldı, Kıbrıs’a aidiyet unutuldu, kültür ve kimlik korunmadı.
Kendi yurdunda göçebe oldu ahali!
Kendi evinde, evsiz!

*  *  *

Burası Kıbrıs’tır ve burada yaşayanların yurttaşlık bağı Kıbrıs’a ait olmalıdır önce... Bu coğrafyayı yurt olarak benimsemiş tüm insanların ortaklığı, kardeşliği ve işbirliğiyle daha güzel bir gelecek inşa edilebilir ancak. İnsanın kendi yurdunu sevmesi, ona sahip çıkması ve bunu özgürce ifade edebilmesi en doğal hakkıdır. Yurdumuza, kimliğimize ve irademize sahip çıkalım.
“Siz kimsiniz” ya da “size ne oluyor” diyebilelim gerektiğinde, hiçbir kaygı duymadan…

 

 

Bu yazı toplam 836 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar