Akile Ruh
Kangren Sevdam
Tuhaf bir aşk benimkisi,
Kaçmak istedikçe
Kollarımı daha sıkı sardığım
Köklerimi daha da
Derinlere saldığım...
Hani
O meşhur söylem gibi
Ne seninle
Ne de sensiz edebildiğim...
Delice sevdiğim
Bazen nefret ettiğim.
Çokça kırıldığım,
Bir türlü kopamadığım.
Yürek sızım,
Uzatmalı sevgilim,
Kıbrıs’ım benim!
Nedir sana bu tutkum
Neden bu düşkünlüğüm
Bitmeyen heyecanım
Bu bağ nedir aramızda?
Bir fincan kahvede bulduğum huzur
Dizi dizi yasemin mi boynumda?
Kapı önlerinde ayıklanan molehiya
Köyümde,
Çocukluğumun geçtiği mahallede
Komşu çocuklarıyla oynadığım
Birayak, tutmaca mı?
Yarım ay dilimli karpuzumu
Suyunu akıta akıta
Üstümü batıra çıkara yediğim o günler
O tasasız çocukluğum mu?
Hellim-ekmeğim
Çakızdezim, alıç macunum benim
Magarına-bulli gibi ayrılamayız ki biz
Ağzımdaki kekre tadım
Mersinim, çala pademim...
Zir zibiline rağmen,
Acıma,
Acıtanlarıma rağmen severim seni!
Güzelim Ada’m,
Kangren sevdam...