Kimi zaman belki insanları bir arada tutar, bir aidiyet yaratır, kenetler…
Ama çoğunlukla bir yanılsama işlevi görür kutsallar…
O yüzden "kutsallar" tehlikelidir.
Kutsal, doğası gereği mutlakiyet ister; bu yüzden gizler, örter ve saklar.
Çünkü kutsal ilan edilen her kavram, aynı anda sorgu dışına çıkarılır.
İstismar edilir mutlaka!
***
“Fiber” projesinde gördük.
“Peşkeş” diyorsunuz, “güvenlik” diyorlar.
“İhale” diyorsunuz, “strateji” diyorlar.
"Fırsat eşitliği" diyorsunuz, "savaş" diyorlar.
Yıllarca bayrağın altına gizledikleri gibi onca kirliliği, yalanı, hırsızlığı...
Kelimeler değiştiriliyor.
Anlam kaydırılıyor.
Gerçek, başka bir kılığa sokuluyor.
Mesele, tartışmanın yönünü değiştirmek!
Ne de olsa "kutsallara" laf söylenmiyor.
Mesele konuşanlarda değil yalnızca...
Bir o kadar "kutsallar" karşısında susanlarda...
***
Şimdi Karpaz’a üniversite arazisi tartışması aynı yerden ilerliyor.
Orman arazisini tartışırken, bir anda “askeri üs” iması ortaya atılıyor.
“Gizlilikle” örtülüyor talanın ya da derin maksadın üzeri…
Biraz daha üzerlerine gitseniz “hain” diyecekler…
Muhtemelen “düşmana hizmet ediyor” diyecekler…
Çünkü kutsalların en güçlü tarafı "susturucu" etkisi...
Hakikati değil, sadakati ölçer kutsallar...
İrade değil itaat ister!
***
“Sahte diploma” konuşulurken, söz garantörlüğe geliyor.
“Rüşvet”ten söz açılıyor, “Anavatan hep yanımızda” diye slogan atılıyor.
Kıbrıslı Türkler yıllardır kutsallar üzerinden uyutuluyor.
Böyle üleşiliyor ülke…
Böyle söğüşleniyor Maliye!
Bayrak...
Vatan...
Ezan...
Türkiye…
Garantörlük…
Asker…
Güvenlik…
Strateji…
Bunları duyuyorsanız eğer korkunuz şimdi…
Ya da bir demokrasi utancı vardır ya da bir peşkeş…
Ya hile vardır, ya rüşvet...
Ya birileri gerçekten hesap vermekten kaçıyordur, ya da size korkmanız gerektiği öğretiliyordur.
***
Mesele kutsallara karşı olmak değil.
Mesele, onların arkasına saklananlara karşı durmaktır.
Çünkü kutsallar büyüdükçe, gerçek küçülüyor.
Yoklaşıyor hayatlarımız.
Biz sustukça o kutsallar konuşuyor.