Antalya’da iklimi unuttuk!

Cenk Mutluyakalı

Antalya’daki COP31 Konferansı’nı biz çoğunlukla Kıbrıs’a dair bir “siyasi gösteri” üzerinden konuştuk.

Kıbrıs Cumhuriyeti’nin Birleşmiş Milletler'de tanınmış bir devlet olarak uluslararası konumu, diplomatik görünürlüğü… Bir de “KKTC”ye yönelik o bildik “aile içi” sempati iletişimi…

Bunlar akıllara kazındı.
Peki ama asıl gündem neydi?
İklim!

Dünyanın giderek ısınması…
Kuraklık, susuzluk, orman yangınları, seller…

Toprağın verimsizleşmesi, canlı türlerinin yok olması…

Petrol, kömür ve doğal gazdan nasıl uzaklaşılacağı…

Temiz enerjiye geçişin bedelini kimin ödeyeceği…

İklim krizinden en ağır etkilenen yoksul ülkelere kimin yardım edeceği…

Dünyanın geleceği aslında...

***
BM Genel Sekreteri António Guterres’in Antalya’da paylaştığı çarpıcı bir veri var: “Her gün 2.000 çöp kamyonu dolusu plastik, denizlere, nehirlere ve göllere dökülüyor.”

Düşünün!
Dört yanı denizlerle çevrili bir ada ülkesinde yaşıyoruz.
Denizlerimiz, kıyılarımız, sahillerimiz en büyük zenginliğimiz.
Peki ne kadar koruyoruz?

***
Akdeniz, iklim değişikliğine karşı dünyanın en kırılgan bölgelerinden biri.

Kıbrıs da bu coğrafyanın tam ortasında.

Yazlar uzuyor.
Sıcak hava dalgaları ağırlaşıyor.
Yağış düzeni değişiyor.

Yeraltı suları üzerindeki baskı artıyor.

Orman yangınları yaşam alanlarını tehdit ediyor.
Bunlar uzak geleceğin felaketleri değil.
Yaşıyoruz, umursamadan...

***
Peki biz ne yapıyoruz?

Ne kadar su tüketiyoruz, ne kadarını israf ediyoruz?
Tarım politikamız değişen iklime uygun mu?
Kentlerimiz daha sıcak yazlara hazır mı?

Denizlerimizi, kıyılarımızı, ormanlarımızı nasıl koruyoruz?

Bütün bunlar için bilimsel, uzun vadeli bir planımız var mı?

***
Fark ettiniz mi?

Bir seçim dönemi geçiriyoruz ama ada yarısındaki arsız “betonlaşma” neredeyse hiç gündem olmadı.

Ne mülkiyet sorunuyla ilişkisi…
Ne doğanın tahribatı…
Ne de ortalıkta atıl duran onca bina…

Her yer inşaat, her yer beton!

Üstelik çoğu zaman plansız, denetimsiz, geleceği düşünmeden…

***
Bu ada hepimizin.

Antalya’da kimin hangi sıfatla katıldığını, kimin kiminle görüştüğünü, kimin kimi tanıdığını konuştuk.

Peki bu adayı gelecekte nasıl yaşanabilir tutacağımızı?
Ne kadar da büyük bir sessizlik...

***
Merak ediyorum; örneğin sandıkta oy vermeye giderken kaç kişi “çevre” gailesiyle tercih yapacak?

Unutmadan…

Hâlâ “orman arazilerini işgal”den ya da “kıyıları peşkeşten” sabıkalı isimler boy boy ortada!

Hem de “kurtarıcı” rolünde (!)