Erdinç Gündüz

Erdinç Gündüz

Yazarın Tüm Yazıları >

Özledim...

A+A-

Durup otururken ‘özlemez’ insan. 
Bazen, eski günlerden laf açılır. Herkes birşeyler anlatmaya başlar.  Anılar deşilir. Hiç kimse farkında değildir ama buram buram ‘özlem’ kokar kullanılan ifadeler. 
Bazen ise, ‘karşılaştırma’ nedeniyle başlar sohbet. “Bir zamanlar böyle değildi...” diyerekten gelişir konuşma. Bilen, bildiğini anlatmaya başlar “Ahhhhhh....” diyerek.....’Özlem’  her  ‘ahhh’ta kendini hissettirmeye başlar çaktırmadan...
    ***
Yaş’tan mıdır nedir ? Geçmişe takılmalar fazlalaştı şu günlerde...Zaman zaman 50’li yılların sonları...Zaman zaman 60’lı yıların başları...Bazen 63’ler, bazen 70’ler... Bazen de 74’ler ve sonrası... Takılıp duruyorum bol bol.
Ve...Özlediğimi farkettiklerimi listelemeye çalıştım.
    ***
Sekiz yaşımdayken bir yılım geçmişti Baf’ta... Aklımda, devasa bir bina olarak kalan ilkokul binasını, hocalarım, Fikri Karayel’i, Hüseyin Irkad’ı, Halide hanımı, Özdemir hocayı özledim.
Pazar günleri babamın beni de götürdüğü Ülkü Yurdu kulübündeki voleybol maçlarını özledim.... Baf Limanı’nı (eski halini) özledim...
Bayramlarda ailecek toplandığımız Aynikola’nın elektriksiz, şömine başında geçen gecelerini özledim... Aynikola’nın elmalarını, formoza eriklerini özledim....
Rum mahalle arkadaşlarımla oynadığımız pirili, lingiri oyuncularını özledim.
İnanmayacaksınız ama, yolda belde, İngiliz askerleri tarafından durdurulup yoklanmalarımızı özledim.
Lefkoşa’da Atatürk İlkokulu’ndaki, Köşklüçiftlik İlkokulundaki öğrencilik yıllarımı özledim.
İngiliz Okulu’ndaki günlerimi özledim... Üçüncü sınıftaki sıra arkadaşım Çinli Le Çao Tao’yu, Türk, Rum, Ermeni, İngiliz sınıf arkadaşlarımı özledim.
İngiliz Okulu’ndaki futbol, basketbol karşılaşmalarını özledim... Kocaman orkestrasını, korosunu özledim....
Lefkoşa’nın kafelerinde, Türk, Rum, Ermeni okul arkadaşlarıyla buluşmalarımızı, sohbetlerimizi, içtiğimiz kahveleri özledim.
Ledra Sokağı girişindeki sandüviçci’nin sandüviçlerini özledim.
Yine inanmayacaksınız ama, Mücahitlik servüvenimin ilk günlerinde, Ledra Palace Hotel önündeki kapkaranlık mevzide, korku içinde geçen nöbetleri özledim.

Bu yazı toplam 1955 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar