1. HABERLER

  2. ARŞİV

  3. Otobüs
Otobüs

Otobüs

Hemen hemen her gün otobüste görüyordu onu… Oldukça güzeldi, kara gözleri, kara kaşları… Ona göre öyleydi… Belki başkalarına güzel görünmeyebilirdi ama ona göre sanki de beklediğiydi. Ne tesadüftür ki otobüste her gördüğünde yanındaki

A+A-

 

 

Hemen hemen her gün otobüste görüyordu onu…

Oldukça güzeldi, kara gözleri, kara kaşları… Ona göre öyleydi… Belki başkalarına güzel görünmeyebilirdi ama ona göre sanki de beklediğiydi.

Ne tesadüftür ki otobüste her gördüğünde yanındaki yer doluydu, yanına oturup sohbet eme imkânı bulamıyordu.

Belki de cesareti yoktu.

Daha önce hatırladığı, iki kez iki farklı kızla konuşmaya kalkmış ama aradığını bulamamıştı. Belki bu kez olurdu diye denemek istiyordu ama fırsatını yakalayamamıştı.

Her sabah aynı durakta iniyor, onun indiği duraktan bir durak sonra da kendisi iniyordu.

Bir gün karar verdi, onun indiği durakta o da inecekti.

Ertesi gün otobüse bindiğinde yine gördü o kızı…

Kız durakta inmek için oturduğu yerden kalktığında o da hareketlendi. Arkasından indi otobüsten… Kadın önde, o arkada… Beğendiği kıza takip ettiğini belli etmek istemiyordu ve başkaları da bunu bilsinler istemiyordu. Geçtikleri yerlerde anlamasınlar diye biraz uzaktan ve kıza neredeyse hiç bakmadan yürüyordu. Sadece karaltısını görmek onun için yeterliydi.

Ancak sandığı gibi olmadı.

Kayboldu gözden… Aradı taradı ama kızın nereye gittiğini, nasıl kaybolduğunu anlamadı.

Çalıştığı yere kadar yürümek zorunda kaldı. Çok da kalmamıştı aslında işyerine… Bütün gün düşündü durdu, konuşmalıydı artık… belki otobüste yanına oturur, yanı doluysa belki ona uzaktan bişeyler söyler, buluşma teklif eder falan filan…

Bunları düşündü ama birkaç sefer onu otobüste görmesine karşın cesaretini toplayamadı.

Hayalindeki kadın hep indi o durakta, hep kayboldu gözden… Bir kere daha takip etmesine karşın yine bulamadı nereye girdiğini… Yine gözden kaybetti.

O akşam ailesi aradı memleketinden…

“Hani, beğendiğin kız vardı ya, onu istemeye gideceğiz. Onun için bir sonraki haftaya kendini ayarlamalısın.” dedi annesi…

Anne, ben o kızı sadece beğendim, isteyin demedim ki!

Olsun, biz beğendik, çok hanım kız, hem ailesi de iyi, ekonomik durumları da çok iyi… Kirada iki daireleri ve bir dükkânları var. Kızın başka kardeşi de yok. Tek kız.

Anne, ben o gözle bakmadım.

Bakarsın, bakarsın.

***

Ne yapacaktı şimdi? Gitmek istemiyordu hiç… Bir yolunu bulmalıydı gitmemenin…

Ertesi sabah bindi yine otobüse… O kız her zamanki gibi yine her zamanki yerinde oturuyor… Hep aynı yerde olduğuna göre demek ki otobüsün erkencilerinden olması gerek…

Yanı yine doluydu ama bu kez nasıl olduysa seslendi ona…

Merhaba...

Kız baktı şaşkınlıkla… Tanışıyorlar mıydı yoksa!

Neden şaşkınlıkla baktığını tahmin eden Burçin; “Hayır, tanışmıyoruz ama sizinle konuşmak istediğim bir şey var.”

Bir sonraki durakta iniyorum, konuşuruz dedi kız da…

İndiler durakta, birlikte yürüdüler bir süre… Ama inerken otobüs şoförü de dikkatlice baktı arkalarından…

İsmini öğrenebilir miyim?

Ayla.

Benim de Burçin. Uygun olduğunuzda, sizinle bir kahve içmek isterim. Sizi daha yakında tanımak isterim.

Olur, benim için uygun dedi kız.

Bu cevabı karşısında çok şaşırdı Burçin… Bu kadar zamandır cesaret edemediği soruyu sormuş ve hiç de ters olmayan, hatta büyük sevinç duyduğu bir yanıt almıştı.

Demek ki annesinin telefonu onu hızlandırmıştı. O can sıkıntılı haber, kıza yaklaşması için kamçılayıcı olmuştu.

Hafta sonu için sözleştiler. Durakta indikleri yerdeki cafelerden birinde buluşacaklardı iki gün sonra…

Ve buluştular… Ertesi gün bir daha sözleştiler, bir daha buluştular.

Burçin, iki günün sonunda bir niyetini açıkladı;

Gelecek haftaya birlikte köyüme gider miyiz?

 

-devamı haftaya-

 

 

 

 

 

 

 

Bu haber toplam 744 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler