1. HABERLER

  2. ARŞİV

  3. Kelebek insan
Kelebek insan

Kelebek insan

<<… Uyuması için birine şarkı söylemek istiyorum, birisinin yanına oturup hareketsizce durmak. Seni sallayarak bir şarkı mırıldanmak istiyorum, Tam uykuya dalacağın sırada seninle birlikte olmak...>> Rainer Maria RİLKİE ………̷

A+A-

 

 

<<… Uyuması için birine şarkı söylemek istiyorum,
birisinin yanına oturup hareketsizce durmak.
Seni sallayarak bir şarkı mırıldanmak istiyorum,
Tam uykuya dalacağın sırada seninle birlikte olmak...>>
Rainer Maria RİLKİE

……………………………

İnsanlar değilse de kelebekler özgürdür…
Hepsi hepsi, bir gün sürer, özgürlük…

Ama “ömür”, bir gündür onlara…
Ve insanlar, kelebekler kadar ‘özgür’ yaşamak uğruna koşarlar bir ömrü.
Soluk soluğa, çığlık çığlığa…

* * *
Hani derler ya; “
günün sonunda geride bıraktığımız yıllar değil önemli olan...
Önemli olan... Geride kalan yıllarda...Bıraktığımız hayat!..”
İşte o hayat, kelebekler
kadar özgür bir yüreğin ne kadar renk topladığını anlatır kanatlarında…
Ve Akgün Akova bir şiirinde, “yalnızca kanatlarına güven” der.
“... aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibi
bir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız
sevgilim
yalnızca kanatlarına güven…”

* * *
Kelebek kanatlarındaki renk oluşumu son derece ilgi çekicidir.
Bir kelebeğin kanatlarının üzerindeki pullar vasıtasıyla yansıyan ışık, ortaya "gerçekte olmayan", ama akıl almaz bir simetri ve güzellik sergileyen renkleri çıkar.
Bir toz gibi uçar gider bu renkler, eğer dokunursanız…
Eğer ellerseniz, özgürlüğü yok olur kelebeğin, çıplak ve ıssız kalır yaşamın ortasında…
İşte böyledir insanoğlu!..
Ne zaman ki coşkularına, hüzünlerine, kendini taşımak istediği umutla yüklü kanatlarına dokunursunuz…
Renksiz kalır…
Sıradanlaşır…

* * *
Bir yıldan fazla yaşamaz kelebekler…
Pek çok türü hatta, bir günden fazla…
Bu nedenle de ‘özgürlük’ en fazla onlara yakışır…
Hayat kısadır…
Ve sonu gelir bir anda…
Geriye, ya omzunuza konmuş bir mavi düş kalır.
Ya kanatlarınızda renkler, onca öz, her bir uçuşta koklanan…
Ya da…
Renksiz bir bahar kalır geriye…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu haber toplam 952 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler