1. HABERLER

  2. ARŞİV

  3. İnsanını 'yaşatmak'
İnsanını  yaşatmak

İnsanını 'yaşatmak'

Çok zor konu değiştirmek, yeni bir gündeme yönelmek... Henüz “sindiremedik” içimize, küçücük bir çocuğun vicdansızca ve insanlıktan nasibini almamış bir ruh haliyle öldürülüşünü... Kolay kolay da sindiremeyiz. Bu dramatik öykünün sebeplerin

A+A-

 

 

Çok zor konu değiştirmek, yeni bir gündeme yönelmek...

Henüz “sindiremedik” içimize, küçücük bir çocuğun vicdansızca ve insanlıktan nasibini almamış bir ruh haliyle öldürülüşünü...

Kolay kolay da sindiremeyiz.

Bu dramatik öykünün sebeplerini, buralara nasıl geldiğimizi, ‘eğer varsa’ devletin korumasızlığını, seyirci kalışını...

Aslında, “göz göre göre” geldik, bu günlere...

İsyanımız da buna ya...

Biraz duymayan kulaklara...

Biraz kendimize...

Ülkemde “merhamet” duygusu ölmedi henüz, biliyorum...

Ama “duygusu” kaldı sadece...

Kendisi kalmadı merhametin!

 

 

***

 

 

<<Kıbrıslı Türklerin kültüründe, öz evladını ‘döve döve öldürme’ alışkanlığı yoktur... Kıbrıslı Türkler; evlatları için yaşarlar...>> diye yazdı dün Reşat Akar...

İnsanlık tarihinde yoktur herhalde bu...

İlla ki Kıbrıslı Türklere ya da bir başka topluma ait bir duygu değildir sanırım, çocuk sevgisi...

Ancak...

“Çocuk istismarına” karşı da “koruyucu” yasalar ve uygulamalar vardır, kurumlar vardır, organizasyonlar vardır, insanlar vardır, “devlet” vardır kısaca...

 

***

 

Bu acı olayı konuşurken, uzun yıllar İngiltere’de yaşamış, Kıbrıslı Türk bir dostum yaşadıklarını anlattı...

Bir gün, kardeşi aramış hastaneden, panikle, “Gel, polis bizi götürüyor” diye...

Gitmiş!..

Çocuğu, sanırım ateşi çıktı diye hastaneye götürmüşler...

Doktorlar, çocuğun vücudundaki demir oranını yetersiz bulmuş ve hemen, sosyal hizmetler uzmanı ile polisi aramış...

Uzmanlar, aileye demişler ki, “Bu çocuğu iyi beslemiyorsunuz...”

Ve uyarmışlar, “Bir süre sonra gelip kontrol edeceğiz, eğer, yetersiz beslendiğine dair bir bulgumuz olursa, çocuğu almak durumunda kalacağız...”

 

***

 

 

Bize bugüne kadar hep, hepimizin “devleti yaşatmak” için çalışmamız gerektiğini ezberlettiler!..

Oysa işin aslı devlet; mutlulukla, sağlıkla, bilgiyle ve huzurla “insanını yaşatmak” içindir!

Başka da bir işe yaramaz...

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu haber toplam 1047 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler