1. HABERLER

  2. ARŞİV

  3. Esmer Çarşamba
Esmer Çarşamba

Esmer Çarşamba

Bugün günlerden Çarşamba, Neredeyse seni kaybedeli dört zaman oluyor, Yarısı yanmış bir aşkın, Elimde kalan hiç birşeyiyle avunuyorum… Nefesindeki sigara kokusu, Sinmiş tenime, Önceleri mutluluk ve sevgi kokan, Daha sonra ise acı ve ıstıra

A+A-

 

 

 

 

 

Bugün günlerden Çarşamba,

Neredeyse seni kaybedeli dört zaman oluyor,

Yarısı yanmış bir aşkın,

Elimde kalan hiç birşeyiyle avunuyorum…

 

Nefesindeki sigara kokusu,

Sinmiş tenime,

Önceleri mutluluk ve sevgi kokan,

Daha sonra ise acı ve ıstırap veren,

Firar yüklü dokunuşların,

Yasadışı öpüşlerin,

Beni terkedemiyor…

 

Gecenin sessizliğinde,

Seni düşünüyorum,

Hiç günahı olmayan şu dört zamandan beridir,

Gözlerimden akıyor Sen’li zamanlar,

Avuçlarımdan düşüyor ellerin…

 

Bir süredir nefesim yok,

Farkındayım,

Ve ruhum da yok,

Farkındayım,

Birçok şeyin farkında olduğum gibi...

 

Ruhsuzum,

Sessizim,

Sanırsın ki toplu katliam oldu,

Olmuştur belki de,

Uçurumdan itilen parmaklarım gibi,

 

 

 

Yanaklarımdan süzülen Sen’li zamanlar,

Kirpiklerimden damlayan Aşk,

Hoşça kal diyor henüz yeni bulduğu

Ve erken kaybettiğine…

Çok sesli bir sükünet çalıyor kulaklarımda,

Bir türlü dikiş tutturamadığım sevgilere,

Bir türlü konuşamadığım ayrılıklara,

Saçımın telinden ne kadar tespih çeksem bile,

Gidişinin sessiz tanıkları bir türlü konuşmuyor...
 
Şimdi baktığım her yüz,

Şimdi konuştuğum her ses,

Biraz sen, biraz hüznün,

İçimde ağır bir yük gemisi,

Boşaltıyor acısını bana,

Gemiyi karaya oturttuğumdan…

Kafamda,

Sürekli sökükler,

Hangi bir yırtığı dikeceğimi şaşırmışım,

Arkamdan kapanan kapılardan,

Yakında şizofrenik bir ruh haliyle,

Gidermişim dönüş yolu olmayan yere…

 

Herkes kendi gördüğünü gerçek sanır,

Herkes kime yamadır?

Herkes kime eğretidir?

Ya da kimin Canıdır?


Birgün olur da beni ararsan,

Sorarsın esmer günlerin Çarşamba’sını,

Dönsen de artık zamanlardır ben yokum…

 

Bugün günlerden Çarşamba,

Neredeyse seni kaybedeli dört zaman oluyor,

Yarısı yanmış bir aşkın,

Elimde kalan hiç birşeyiyle avunuyorum…

 

 

Nefesindeki sigara kokusu,

Sinmiş tenime,

Önceleri mutluluk ve sevgi kokan,

Daha sonra ise acı ve ıstırap veren,

Firar yüklü dokunuşların,

Yasadışı öpüşlerin,

Beni terkedemiyor…


Alışırsın desem,

Unutursun desem,

Gerçekle ilgisi yok inan…


Kafamda,

Sürekli sökükler,

Hangi bir yırtığı dikeceğimi şaşırmışım,

Arkamdan kapanan kapılardan,

Yakında şizofrenik bir ruh haliyle,

Gidermişim dönüş yolu olmayan yere…

 

Bazen sana öfkemi kusuyorum,

Bazen sana ağlıyorum,

Ama farkındayım,

Seni çoktan affettim…

 

Herkes kendi gördüğünü gerçek sanır,

Herkes kime Sevgili’dir

Herkes kime Nefret’tir?

Ya da kimin Canıdır?

 

Birgün olur da beni ararsan,

Sorarsın esmer günlerin Çarşamba’sını,

Dönsen de artık zamanlardır ben yokum…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu haber toplam 875 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler