Meliz neden kendi derecesinin çok uzağında bir derece yaptı?

Nedeni basit.

Stres, tecrübesizlik ve heyecan….

Kapalı toplum olmanın verdiği baskıyı üzerinde hissetti. Kötü derece yaparak finale kalamadı.  

Ama Avrupa Atletizm Şampiyonası’nda koşarak gönüllerde finale kaldı.

Atletizmin en zor branşı olan 400 metrede Barcelona’da piste çıktı Meliz’imiz.

Yarış TRT-3 ve Eurosports’ta canlı olarak yayımlandı.

Kıbrıs doğumlu olarak tanıtıldı.

En iyi derecesi söylendi.

Ve genç, gelecek vaat eden bir atlet olarak duyuruldu.

Takoza oturdu ve yarış bitince kendi en iyi derecesinden kötü bir derece koşarak finale kalamadı.

İşte o takoza oturmak ve tabanca sesini beklemek insanın tüm doğasını değiştirir.

Hele hele de bu tip organizasyonlara ilk kez katılıyorsanız….  

Meliz takozda da kalabilirdi bence.

Çıkamaya da bilirdi….

O anı sadece yaşayanlar bilir.

Ama Meliz, Avrupa Atletizm Şampiyonası’nda 400 metre yarı final ikinci serisinde takoza . Tabanca sesini bekledi ve çıktı.

Kötü bir derece yapmış olabilir ama en büyük bir ödül kazandı.

Tecrübe edindi.

Sters ve heyecanın performansını ne kadar etkileyebileceğini öğrendi.

Bundan sonraki hedeflerine giden yolda bu öğrendiklerini yenileriyle bütünleştirip yola devam etmesidir.

Ve bunu yapacak kapasite ve yetenek vardır onda.

AMA ARTIK DAHA BİLİNÇLİ EĞİLMELİYİZ MELİZ’İN ÜZERİNE.

70 milyonluk bir ülkede 400 metre bayanların en iyisi bir Kıbrıslı Türk.

Türkiye atletizmde bir arpa boyu yol alamıyor. İlerleyemiyor.

Bu nedenle Meliz’i Türkiye sınırlarının dışına çıkartmalıyız.

Veya Türkiye sınırlarının dışından desteklemeliyiz. Bilimsel destek vermeliyiz.   

Yok eğer Meliz Türkiye Milli Takımı’nda yarışır, destek alır dersek, ilerleme şansı çok olmayacak.

Hedefi büyük olan  Meliz, ülkemizdeki hedefleri de büyütmüştür artık.

Öz -budur.

Meliz’in büyük hedeflerine büyük projelerle destek olmamız gerekir.

Özel sporcu statüsüne koyup, her türlü desteği vermeliyiz.

Son olarak bir şey söylemeden edemeyeceğim.

Hani Meliz, takoza oturmadan önceki anı vardı ya.

Spikerin adını söylediği ve kameramanın önünde geçtiği an.

İşte o an ben Meliz’den daha heyecanlandım.

Gözlerim doldu.

Bize bu anları yaşattığın için teşekkürler Meliz.

Yola devam.