1. HABERLER

  2. ARŞİV

  3. Çoğalarak Ölmek mi, Azalarak Yaşamak mı?
Çoğalarak Ölmek mi, Azalarak Yaşamak mı?

Çoğalarak Ölmek mi, Azalarak Yaşamak mı?

Can Yücel, Cahit Irgat için söylemişti: “Cahit zaten azalarak yaşayanlardan değil Çoğalarak ölenlerdendi” demişti. O iki dizeyi okudum okuyalı çok düşündüm çoğalarak ölmek ve azalarak yaşamak üzerinde. Muhayyilemi fazla zorlamama da

A+A-

 

 

Can Yücel, Cahit Irgat için söylemişti:

 

“Cahit zaten azalarak yaşayanlardan değil

Çoğalarak ölenlerdendi”

 

demişti. O iki dizeyi okudum okuyalı çok düşündüm çoğalarak ölmek ve azalarak yaşamak üzerinde. Muhayyilemi fazla zorlamama da gerek kalmadı açıkçası. Can Baba’nın sözünü ettiği gibi azalarak yaşayan mebzul miktarda insan müsveddesi vardı çevrede! Örnek olay çalışması yapmak son derece kolaydı.

Geçen hafta sözünü ettiğim “Ahmet Abi”lerden bazıları, tam da Şair’in dediği gibi,

 

“... bu hasta düzende sağlıklı bir[er] kanserdi

[onlar] ... haksızlığa karşı üreyen höcrelerdi” (Can Baba, “hücre” değil, “höcre” diyorsa elbette vardı bir bildiği!).

 

Oysa bugün ellerindeki kadehleri galiz küfürler gibi tutan eski Ahmet Abiler galiba zamanında ölmeyi (ölmek dediysek illa ki fiziken yok olmak değil tabii) bilemeyenlerdi. Önce içtikleri içkinin markası değişti. Sonra masalarındaki hakiki dostlar günbegün azaldı. Nihayet kadeh tutuşları bile yeni bir biçim aldı.

Farkında değildiler belki ama her gece biraz daha azalıyor, insanlık borsasındaki değerlerinden biraz daha kaybediyorlardı. Thanatos ele geçirmişti ruhlarını. Hayattan hevesle kazıyıp bilinen tüm güzellikleri, araları kan ve irinle dolan tırnaklarıyla, ihtirasla tutunuyorlardı dünyaya. “Biraz daha yaşamalıyım, şunu da almalıyım, bunu da olmalıyım, öleceksem sonra ölmeliyim” diye haykırırken içlerinden, yanaklarını ve göbeklerini biraz daha dolduruyorlar, göğüslerini öne atıyorlar, çirkinleştikçe çirkinleşiyorlar, çoğaldım zannederken, inadına azalıyorlardı.

Oysa çoğalarak ölenler, öldükten sonra da çoğalmaya devam ettiler. Berikiler tıknefes  ölüme, bir gün var olduklarını kimsenin ispatlayamayacağı biçimde yok olmaya doğru muhteris yarış atları gibi koşturup dururken, onlar, bu kansere karşı direnenlerin seslerinde ve nefeslerinde yaşamaya ve çoğalmaya devam ettiler.

Ölümsüzlüğün sırrını bulmak için helak olurken insankızı(oğlu), onlar, bu sırrın uzun yaşamakla ilgisi olmadığını gösterdiler.

(Yine Can Baba’dan mülhem) en uzun koşuysa elbet bizim denizde de koştuğumuz, çoğalarak ölenler, onun en güzel yüz metresini koştular. Bugün acıyorsak onlara, lanetler yağsın üstümüze; kahkahalarımız hüzünlerde boğulsun.

Ama aşk olsun çoğalarak ölmeyi bilenlere... aşk olsun...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu haber toplam 1811 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler