1. HABERLER

  2. ARŞİV

  3. Ayakta Durmayı Başaranlar Yürüyebilir
Ayakta Durmayı Başaranlar Yürüyebilir

Ayakta Durmayı Başaranlar Yürüyebilir

Bir yıl daha geçti, öncekiler gibi... Gelecek olanlar da, öncekiler gibi geçecek... Varsa zaman, ya bizim dışımızda ya da bizimle akıp gidiyor... Peki, nedir zaman? Kolumuzdaki saat mı, takvim yaprağı mı... Evren mi, hareket mi... Geçiyor zaman..

A+A-

 

 

 

Bir yıl daha geçti, öncekiler gibi...

Gelecek olanlar da, öncekiler gibi geçecek...

Varsa zaman, ya bizim dışımızda ya da bizimle akıp gidiyor...

Peki, nedir zaman?

Kolumuzdaki saat mı, takvim yaprağı mı...

Evren mi, hareket mi...

Geçiyor zaman...

Bir yıl daha yaşadık diye sevinelim mi, yoksa bir yıl daha yaşlandık diye üzülelim mi?

Neyi görmek istiyorsan; oraya bakarsın...

Umutla!

Ve sen...

İnsanlığın tüm acılarına rağmen bakabiliyorsan tebessümle hayata, o da sana bir gün gülümseyecektir.

Görebilirsen eğer...

Seni sevenlerin gözündeki çoşkulu pırıltıyı...

Kardeşliğin, özgürlüğün, adaletin, demokrasinin çoşkulu pırıltısını...

Belki sevdiğin biri seni üzdü, ya da sen...

Cebindeki para azalmış, arabana çarpmışlar... Ne yapacağım? gailesindesin...

Gazete sayfalarını çevirirken hiç tanımadığın birinin üzücü haberine “Hayat bu!” der geçersin.  

Ya da “Acı Kayıp” başlığı altında gülümseyen yüze bakarsın; tanıdık mı, diye... Olmadı, isimlere bakarsın; annesi, babası, eşi, çocukları, yeğeni kimdir diye...

Geçiyor zaman... Telaşla...

Belki bir gün, “Acı Kayıp” başlığı altında görürsün “Toplumsal Yaşamımızı” kaybettik diye...

Partizanlıkta, çıkarcılıkta, bencillikte...

Hükümetin aşınan iktidarından doğan şiddetinde...

Nüfüs aktarımında...

Dinsel eğitimde...

Tarihine, kültürüne, kimliğine yapılan saldırılarda...

Kuzu postu giymiş kurtların “barışa” yaptıkları saldırılarda...

“Kaybettik” dersin...

Yine de...

Tüm yaşadıklarına rağmen “sen” varsın...

Öyle büyük güçlerle, zorlamalarla değil, bir tebessümle de değişebilir hayatın...

Varsa umut içinde; değişirsin ve değiştirirsin.

İnatla sorabiliyorsan “Neden?” diye.

“Kaderim değil” diyebiliyorsan, yaşadıklarına...

Dayatılanlar karşısında ayağa kalkman, pek de öyle atılganlık, gözü peklik istemez...

Yeterki umrunda olsun hayat; dosların, arkadaşların, ülken...

Ayağa kalkarsan görebilirsin zamanın sana gülümsemesini.

Barışın, demokrasinin, özgürlüğün coşkulu pırıltısını.

Unutma! Ayağa kalkman yetmez, ayakta kalman da gerekir.

Ayakta durmayı başaranlar yürüyebilir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu haber toplam 1315 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler